Belém, Lissabon van de Ontdekkingen

Belém is een wijk aan de rivier in Lissabon, bekend om zijn band met de Portugese geschiedenis en het Tijdperk van de Ontdekkingen, met royale tuinen, wandelgebieden langs de rivier, jachthavens en restaurants aan de rivier. De wijk Belém ligt in het westelijke deel van de stad en grenst in het oosten aan Alcântara, in het noorden aan de wijk Ajuda en in het westen aan Algés — in de aangrenzende gemeente Oeiras. Belém ligt dicht bij Restelo, een wijk die bekend staat om zijn statige residentiële karakter en de aanwezigheid van ambassades uit talrijke landen.
Belém was in de 15e eeuw, tijdens het Tijdperk van de Ontdekkingen, het vertrekpunt voor Portugese karvelen. Het is in Belém dat men de pastel de Belém, het Mosteiro dos Jerónimos, de Torre de Belém, het Padrão dos Descobrimentos en het Centro Cultural de Belém vindt. Belém is een wijk vol leven, geschiedenis, cultuur en kunst. Bezoekers kunnen wandelen langs de beroemde Portugese kasseien, standbeelden bewonderen, de sfeer opsnuiven gecreëerd door toeristen die gefascineerd zijn door de schoonheid van de Taag en de monumenten, genieten van een koffie op een terras aan de rivier, of deelnemen aan sport. Op zondagochtend trekt Belém veel Lissabonners aan; in de zomer zijn er groepen te zien die de oude Chinese kunst van tai-chi beoefenen, hardlopen of fietsen. Belém is een unieke wijk die niemand onberoerd laat.

De wijken Belém en Restelo behoren tot de Junta de Freguesia de Belém.

Top 10 Bezienswaardigheden in Belém

1. Mosteiro dos Jerónimos: een van de belangrijkste monumenten die Lissabon en het Tijdperk van de Portugese Ontdekkingen symboliseren, gelegen aan Praça do Império. De bouw van het Mosteiro dos Jerónimos begon in 1501, gefinancierd door belastingen op specerijen die uit het Rijk kwamen — met name de Vintena da Pimenta, die 5% van de winst uit de handel met Afrika en Azië vertegenwoordigde. De architecten die verantwoordelijk waren voor het project waren Diogo de Boitaca (ca. 1460–1528), João de Castilho (ca. 1470–ca. 1552), Diogo de Torralva (1500–1566) en Jerónimo de Ruão (1530–1601). Dom Manuel I (1469–1521) schonk het klooster aan de Orde van Sint Hieronymus met het doel gebeden aan te bieden voor de zielen van de vissers, zeelieden en navigators die vanaf het strand van Restelo vertrokken. De belangrijkste bezienswaardigheden van het Mosteiro dos Jerónimos zijn:

• Zuidportaal van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd tussen 1516 en 1518 door João de Castilho, met de figuur van Onze Lieve Vrouw van Belém met het Kind Jezus als middelpunt. Rondom Onze Lieve Vrouw staan beelden die de Profeten, de Apostelen, de Kerkleraren en vrouwelijke heiligen voorstellen. Het Zuidportaal bevat twee bas-reliëfs die scènes uit het leven van Sint Hieronymus uitbeelden en een standbeeld van Infante Dom Henrique.
• Hoofdportaal van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd door Nicolau Chanterenne in 1517, opmerkelijk vanwege de beelden van de Aankondiging, de Geboorte, de Aanbidding der Wijzen, Dom Manuel, Dona Maria, Sint Hieronymus en Sint Johannes de Doper.
• Igreja de Santa Maria de Belém: herbergt de graven van Koning Dom Sebastião, Vasco da Gama en Luís Vaz de Camões, de resten van Kardinaalkoning Dom Henrique, en de zonen van Dom Manuel I en Dom João III. De biechtstoelen en gebrandschilderde ramen zijn van Abel Manta.
• Chapel-Mor van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd in 1571 door Jerónimo de Ruão. De hoogtepunten van de Chapel-Mor zijn de marmeren olifanten; de graven van Dom Manuel I, Dona Maria, Dom João III en Dona Catarina; het altaarstuk met schilderijen die de Passie van Christus en de Aanbidding der Wijzen door Lourenço de Salzedo uitbeelden; en het Zilveren Tabernakel van João de Sousa.
• Kloostergang van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd tussen 1517 en 1541 door Diogo de Boitaca, João de Castilho en Diogo de Torralva. Het is een uniek voorbeeld van de Manuelijnse stijl in Portugal. In de lagere kloostergang staat het graf van Fernando Pessoa (1888–1935) door Lagoa Henriques.
• Refectorium van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd tussen 1517 en 1518 door Leonardo Vaz, opmerkelijk vanwege de azulejo-panelen die het Wonder van de Broden en Vissen uit het Nieuwe Testament en het Leven van Jozef van Egypte uit het Oude Testament uitbeelden, geproduceerd tussen 1780 en 1785; een 17e-eeuws schilderij van Sint Hieronymus door Avelar Rebelo; de schoorsteen; en een olieverfschilderij dat de Aanbidding der Herders door António Campelo voorstelt.
• Kapittelzaal van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd tussen 1517 en 1518 door Rodrigo de Pontezilha om te dienen als vergaderruimte voor de monniken. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn de deur met twee beelden van Sint Bernardus en Sint Hieronymus, en het graf van Alexandre Herculano door Eduardo Augusto da Silva.
• Sacristie van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd tussen 1517 en 1520 door João de Castilho, opmerkelijk vanwege veertien olieverfschilderijen die het leven van Sint Hieronymus uitbeelden door Simão Rodrigues, zes doeken van de Passie van Christus door António Carneiro, en een figuur van Nossa Senhora da Nazaré door Josefa de Óbidos.
• Biechtstoelen van het Mosteiro dos Jerónimos: er zijn twaalf biechtstoelen, waarvan er twee bedekt zijn door de Capela do Senhor dos Passos.
• Koorzolder van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd door Diogo de Çarça tussen 1548 en 1550. De hoogtepunten zijn een sculptuur van Christus aan het kruis door Philippe de Vries, tien schilderijen die tien apostelen voorstellen (twee gingen verloren bij de aardbeving van 1 november 1755), Sint Hieronymus en Sint Augustinus.
• Bibliotheek van het Mosteiro dos Jerónimos: gebouwd in 1640 door Prior Frei Bento de Siqueira om de boeken te huisvesten die door Infante Dom Luís (zoon van Dom Manuel I) aan het klooster waren geschonken. Ten tijde van de sluiting van de Orde van Sint Hieronymus in de 19e eeuw waren er ongeveer achtduizend delen, nu verdeeld over de Torre do Tombo, de Biblioteca Nacional en de Casa Pia de Lisboa. Het belangrijkste hoogtepunt van de Bibliotheek van het Mosteiro dos Jerónimos is de permanente tentoonstelling "Um Lugar no Tempo", die de geschiedenis van de Jerónimos, de Torre de Belém, Portugal en de wereld vertelt.

2. Torre de Belém (Torre de São Vicente): een monument van Portugees cultureel erfgoed gelegen op het voormalige strand van Belém, sinds 1983 geclassificeerd als UNESCO Werelderfgoed en momenteel een van de meest bezochte monumenten van Lissabon. De Torre de Belém werd gebouwd tussen 1514 en 1516 door Francisco de Arruda en werd op 7 juli 2007 verkozen tot een van de Zeven Wonderen van Portugal. Het monument heeft door de eeuwen heen verschillende functies gehad, met name als vesting en gevangenis. De belangrijkste bezienswaardigheden vandaag de dag zijn:

• Exterieur van de Torre de Belém: met beelden van Sint Michael en Sint Vincentius — patroonheilige van Lissabon en van de Torre de Belém — en een figuur die de neushoorn voorstelt die Koning Dom Manuel I in 1515 als diplomatiek geschenk aan de Paus stuurde.
• Bastion van de Torre de Belém: het bastion had vroeger 17 kanonnen voor de verdediging van Lissabon. Het bezienswaardigheid is de kleine kloostergang, gebouwd om de ontlading van kanonrook mogelijk te maken.
• Zuidelijke gevel van de Torre de Belém: de hoofdgevel, met de weergave van het koninklijke wapenschild van Dom Manuel I, omringd door armillairsferen en kruisen van de Orde van Christus.
• Gouverneurskamer van de Torre de Belém: met een waterreservoir dat regenwater opving en een wenteltrap die naar het terras leidt.
• Koningskamer van de Torre de Belém: met acht ronde openingen die uitzicht bieden over de Taag en de Zuidelijke oever, en een grote open haard.
• Auditorium van de Torre de Belém: met twee halfronde boogramen, twee armillairsferen en een grote steen met het koninklijke wapenschild.
• Kapel van de Torre de Belém: met de armillairsfeer, het Kruis van Christus en het koninklijke wapenschild.
• Terras van de Torre de Belém: vanaf hier kan men de Capela de São Jerónimo, de wijk Belém, het Mosteiro dos Jerónimos, de Zuidelijke oever van de Taag, de vuurtoren van Bugio — die het einde van de Taag en het begin van de Atlantische Oceaan symboliseert — observeren.

3. Padrão dos Descobrimentos: oorspronkelijk gebouwd voor de Exposição do Mundo Português in 1940 door Cottinelli Telmo (1897–1948) en Leopoldo de Almeida (1898–1975). Het werd permanent herbouwd in 1960 ter ere van Infante Dom Henrique. In 1985 werd het verbeterd door architect Fernando Ramalho met de toevoeging van een uitkijkpunt, een auditorium en tentoonstellingsruimtes. De belangrijkste bezienswaardigheden van de Padrão dos Descobrimentos zijn:

1. 1. • Sculptuur Groep — Oostzijde van de Padrão dos Descobrimentos: met 16 beelden van belangrijke figuren uit de Portugese Ontdekkingen, waaronder Bartolomeu Dias, Afonso Gonçalves Baldaia, Diogo Cão, Francisco Xavier, Martim Afonso de Sousa, Vasco da Gama, Cristóvão da Gama, António de Abreu, Estêvão da Gama, Gaspar Corte-Real, Nicolau Coelho, Afonso de Albuquerque, Dom Afonso V, Fernão de Magalhães, João de Barros en Pedro Álvares Cabral.
      • Sculptuur Groep — Westzijde van de Padrão dos Descobrimentos: met 16 beelden van belangrijke figuren uit de Portugese Ontdekkingen, waaronder Infante Dom Henrique, Frei Gonçalo de Carvalho, Gomes Eanes de Zurara, Jácome de Maiorca, Nuno Gonçalves, Pêro de Alenquer, Dona Filipa de Lencastre, Frei Henrique de Coimbra, João Gonçalves Zarco, Pedro Nunes, Pêro de Escobar, Fernão Mendes Pinto, Gil Eanes, Infante Dom Pedro, Luís Vaz de Camões en Pêro da Covilhã.
      • Windroos van de Padrão dos Descobrimentos: gelegen op het voorplein dat toegang geeft tot het monument, werd het in 1960 geschonken door Zuid-Afrika en in 1994 gerestaureerd tijdens de vieringen van Lissabon als Europese Culturele Hoofdstad. De Windroos van de Padrão dos Descobrimentos toont de belangrijkste data en routes van de Portugese Ontdekkingen.

4. Museu Nacional dos Coches: gelegen tussen het treinstation van Belém en het Palácio de Belém, werd het museum ingehuldigd op 23 mei 1905 door Koningin Dona Amélia, echtgenote van Koning Dom Carlos I. De koninklijke koetsen werden voor het eerst ondergebracht in het voormalige gebouw van de Koninklijke Rijschool, ontworpen door Giacomo Azzolini in 1726. Op 23 mei 2015 werd de collectie overgebracht naar het huidige tentoonstellingsgebouw. De collectie van het Museu Nacional dos Coches wordt beschouwd als de grootste collectie koninklijke koetsen ter wereld. De belangrijkste koetsen zijn de Koets van Filips II, de Koets van Dom João V, de Koets van Paus Clemens XI, de Koets van de Oceanen en de Koets van Dona Maria Francisca van Savoye.

5. Pastéis de Belém (Antiga Confeitaria de Belém): de meest gevierde patisserie van Lissabon, beroemd om de traditionele pastel de Belém — in heel Portugal bekend als de pastel de nata. De bakkerij en fabriek Pastéis de Belém bevindt zich vlakbij het Mosteiro dos Jerónimos aan de Rua de Belém, in hetzelfde pand dat sinds 1837 in gebruik is. De pastéis de Belém werden gecreëerd door een monnik uit het Mosteiro dos Jerónimos in een tijd dat alle kloosters en convents in Portugal werden gesloten, waardoor de monniken gedwongen werden hun eigen middelen van bestaan te vinden. Het recept was een onmiddellijk succes en werd doorgegeven aan de huidige eigenaren van het etablissement — zo begon de Fábrica dos Pastéis de Belém en een van de meest gevierde patisserie-merken van Portugal. Het is gebruikelijk dat de wachtrijen van klanten om de patisserie binnen te komen zich rond het hele blok uitstrekken.

6. Centro Cultural de Belém — CCB: een stichting gewijd aan cultuur en kunst, met ruimtes voor conferenties, tentoonstellingen en artistieke optredens, evenals winkels en cafés. Het werd ingehuldigd op 7 april 1992 om het Portugese voorzitterschap van de Europese Unie te huisvesten. Het Centro Cultural de Belém, gelegen tegenover het Mosteiro dos Jerónimos, is ontworpen door Manuel Salgado en Vittorio Gregotti en georganiseerd in drie hoofdstructuren:

• Congrescentrum;
• Podiumcentrum: met drie zalen, waarvan de Grande Auditório met een capaciteit van 1.429 zitplaatsen de highlight is;
• Tentoonstellingscentrum: met vier galerijen voor tentoonstellingen van beeldende kunst, architectuur, design en fotografie, winkels, een cafetaria, en de Fundação de Arte Moderna e Contemporânea — Museu Coleção Berardo, aanwezig sinds juni 2007.

7. Praça Afonso de Albuquerque: een plein ingehuldigd in 1902 ter ere van Dom Afonso de Albuquerque, gelegen voor het Palácio de Belém, tussen het Museu dos Coches en de Jardim Vasco da Gama, waar de terrasrestaurants zich bevinden. De belangrijkste bezienswaardigheden van Praça Afonso de Albuquerque zijn het Monument voor Dom Afonso de Albuquerque — opmerkelijk vanwege vier bas-reliëfs die scènes uit zijn leven uitbeelden en een bronzen standbeeld dat de Onderkoning van India voorstelt, gebouwd in het midden van het plein door Costa Mota en Silva Pinto — en de stenen banken voor het monument, op de plaats waar de voetbalclub "Os Belenenses" werd opgericht op 23 september 1919.
8. Praça do Império: een plein bestaande uit een rechthoekige tuin met een centrale fontein, ontworpen door architect Vasco Lacerda Marques met landschapsarchitectuur door Gomes Amorim, en getekend door architect Cottinelli Telmo (1897–1948) voor de Exposição do Mundo Português van 1940. Gelegen voor het Mosteiro dos Jerónimos, zijn de hoogtepunten van Praça do Império:

• Tuin van Praça do Império: met dertig wapenschilden die de provinciehoofdsteden van Portugal en de voormalige overzeese provincies vertegenwoordigen; een schild van de Orde van Aviz, een schild van de Orde van Christus en een zonnewijzer. De tuin werd beplant met 300 bomen en struiken, 75.000 geraniums, 800.000 vierkante meter gazon, 50.000 seizoensplanten en 44 cipressen.
• Monumentale Fontein van Praça do Império: met weergaven van de wapenschilden van de Portugese koloniën en een hydraulisch systeem dat 63 verschillende composities en shows van water, licht en kleur van 45 minuten kan produceren.
• Meren van Praça do Império: vier meren met sculpturale motieven van zeedieren door António Duarte.

9. Planetário Calouste Gulbenkian: een Centro de Ciência Viva gewijd aan een reeks dynamische en interactieve activiteiten met betrekking tot astronomie en de planeet Aarde, met shows voor bezoekers vanaf 3 jaar. Gelegen naast het Mosteiro dos Jerónimos, werd het Planetário Calouste Gulbenkian ontworpen door architect Frederico George en ingehuldigd op 20 juli 1965. Op 19 juli 2005 werd een nieuwe projector geïnstalleerd, in staat om meer dan negenduizend sterren, de Melkweg en sterrenbeeldfiguren weer te geven. De projectiezaal heeft een cirkelvormig oppervlak met een diameter van 23 meter. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn de Galerij, het Observatorium en de Bibliotheek.
10. MAAT — Museu de Arte, Arquitetura e Tecnologia: een hedendaagse architectuurruimte ontwikkeld in Belém aan de oever van de Taag, gewijd aan het presenteren van nationale en internationale tentoonstellingen met bijdragen van hedendaagse kunstenaars, architecten en denkers. Het museum werd ingehuldigd op 5 oktober 2016. Het MAAT is verbonden met de Central-Tejo (Museu da Eletricidade) via een voetgangersbrug die ook dient als uitkijkpunt. Ontworpen door Amanda Levete, is het MAAT gelegen aan de Avenida Brasília in Belém en herbergt het de EDP Foundation Art Collection, die werken bevat van meer dan 250 kunstenaars.

Verdere Bezienswaardigheden in Belém

• Palácio e Museu da Presidência
• Café Vela Latina
• Café In
• Cervejaria Portugália Espelho d'Água
• Clube Naval
• Estação Fluvial de Belém
• Stadion en Sportcomplex van Voetbalclub "Os Belenenses"
• Fundação Champalimaud
• Gare Marítima da Rocha de Conde de Óbidos
• Jardim Afonso de Albuquerque
• Jardim das Oliveiras
• Jardim Ducla Soares
• Jardim Vasco da Gama
• Rivieroever Tuin
• Jardins Torre de Belém
• Jardim Tropical
• Monumento aos Combatentes do Ultramar
• Museu Coleção Berardo
• Museu Nacional de Arqueologia
• Museu de Arte Popular
• Museu Nacional de Etnologia
• Palácio dos Condes da Calheta
• Skatepark op Largo Luís Alves Miguel
• Picadeiro Real

Monumenten van Belém

Forte do Bom Sucesso (Bateria do Bom Sucesso): gelegen aan Praça do Império, gebouwd in 1780 en ontworpen door Generaal Vallerée. Het Forte do Bom Sucesso werd in 1876 gerestaureerd door ingenieur-kapitein Domingos Pinheiro Borges en brigadegeneraal Filipe Folque.

Ermida de São Jerónimo (Ermida do Restelo): gelegen in Restelo, gebouwd in 1514 door Diogo de Boitaca. De belangrijkste bezienswaardigheden van de Ermida de São Jerónimo zijn: de deur in Manuelijnse stijl; drie altaren met Sevilliaanse azulejo-tegels; het hoofdaltaar; en het Graf van Pina Manique, stichter van de Casa Pia de Lisboa.

Cordoaria Nacional: De Real Fábrica da Cordoaria werd opgericht om scheepskabels, sisaltouwen, zeilen en vlaggen voor schepen te produceren. Nu omgevormd tot een tentoonstellingscentrum nabij het treinstation van Belém, herbergt de Cordoaria Nacional het hele jaar door verschillende tentoonstellingen, waaronder de Biënnale Antiekbeurs en de Dinosaurs Alive Tentoonstelling. Het gebouw werd gebouwd in 1771 op bevel van de Markies van Pombal, naar een ontwerp van architect Reinaldo Manuel dos Santos. De bezienswaardigheden zijn de centrale portalen van de noordelijke en zuidelijke gevels en de Galerij van de Oosttoren.

Museu Nacional de Arqueologia: gelegen naast het Mosteiro dos Jerónimos, is het het belangrijkste archeologiemuseum van Portugal. Het Museu Nacional de Arqueologia werd ingehuldigd in 1893 door José Leite de Vasconcelos (1858–1941). De belangrijkste hoogtepunten zijn:

• Tentoonstelling Loulé, Territórios, Memórias e Identidades: een belangrijke tentoonstelling vanwege de Actas da Vereação de Loulé van 1384, de oudste gemeentelijke archieven in Portugal.
• Etnografie Collectie van het Museu Nacional de Arqueologia: opmerkelijk vanwege keramiek, handwerk en alledaagse kleding gedragen door 19e-eeuwse Portugezen.
• Schatkamer: met een focus op collecties van archaïsche edelsmeedkunst.
• Sectie Latijnse Epigrafie: het Heiligdom van Santo Miguel da Mota is het belangrijkste referentiepunt van deze sectie.
• Collectie Metalen Artefacten: herbergt de grootste collectie klassieke sculptuur van Portugal.
• Collectie Egyptische Oudheden: presenteert meer dan 500 stukken uit de geschiedenis van het Oude Egypte.

Museu de Marinha: gelegen aan een uiteinde van het Mosteiro dos Jerónimos, bewaart en documenteert dit museum de geschiedenis van de Portugese Marine vanaf het Tijdperk van de Ontdekkingen tot heden. Het Museu de Marinha werd ingehuldigd op 22 juni 1863 op bevel van Koning Dom Luís I. De meest opmerkelijke aspecten van het museum zijn:

• Museumingang: met beelden van enkele van de belangrijkste figuren van de Ontdekkingen, waaronder Infante Dom Henrique, Diogo Cão, João de Santarém, Diogo Gomes, Pedro de Sintra, Gonçalves Zarco, Gil Eanes en Nuno Tristão.
• Permanente Tentoonstelling van Recreatief Zeilen: documenteert de geschiedenis van de eerste passagiersvervoerdienst op de Taag in 1850 en de oprichting van de oudste zeilclub op het Iberisch schiereiland in 1856 met de oprichting van de Real Associação Naval.
• Permanente Tentoonstelling van de Koopvaardijvloot: behandelt de geschiedenis van de eerste Portugese scheepvaartmaatschappijen, waaronder de Empresa Insulana de Navegação en de Empresa Nacional de Navegação. De periode omvat de 19e eeuw, de Eerste Wereldoorlog (1914–1918), de Tweede Wereldoorlog (1939–1945) en de tweede helft van de 20e eeuw.
• Permanente Tentoonstelling van de Ontdekkingskamer: toont de verschillende navigatie-instrumenten die tijdens de Portugese Ontdekkingen werden gebruikt, evenals karvelen en andere schepen.
• Permanente Tentoonstelling van de Koninklijke Galeien: toont verschillende schepen die toebehoorden aan de Koninklijke Familie, waaronder de jacht Sirius, zes 18e-eeuwse galeien en de koninklijke brigantijn uit 1780.
• Santa Cruz Watervliegtuig: het watervliegtuig dat in 1922 werd bestuurd door Gago Coutinho en Sacadura Cabral tijdens de Eerste Oversteek van de Zuid-Atlantische Oceaan, die Lissabon met Rio de Janeiro verbond.
• Permanente Tentoonstelling van de Grote Zeilschepen: de nau Príncipe da Beira, de fregat Ulysses, de fregat Rainha de Portugal en de fregat Dom Fernando II e Glória zijn de belangrijkste hoogtepunten van deze tentoonstelling.

Monumento aos Combatentes do Ultramar: gelegen nabij het Forte do Bom Sucesso en de Torre de Belém, is het monument een eerbetoon aan de strijders die stierven tijdens de Overzeese Oorlog (1961–1974). Het werd ingehuldigd op 15 januari 1993 en ontworpen door architecten Francisco José Ferreira Guedes de Carvalho, Helena Albuquerque en Sidónio Costa Cabral. De hoogtepunten zijn de driehoekige portiek; de namen van de strijders die omkwamen in de Overzeese Oorlog, ingeschreven op de muren van het Forte do Bom Sucesso; en de Vlam van het Vaderland, die permanent brandt als symbool van de continuïteit van Portugal.

Monument voor de Eerste Luchtbrug: gelegen nabij de Torre de Belém, is het monument een reproductie van het Santa Cruz watervliegtuig van de Eerste Oversteek van de Zuid-Atlantische Oceaan. Het Monument voor de Eerste Luchtbrug werd ingehuldigd op 17 juni 1972 door José Joaquim Laranjeira Santos en António Rodrigues Fernandes.

Museu Nacional de Etnologia: een van de belangrijkste centra voor de studie van de Portugese en wereldantropologie, met ongeveer 42.000 objecten uit 380 culturen uit 80 landen en alle vijf continenten. Het Museu Nacional de Etnologia werd opgericht in 1965 in tijdelijke lokalen voordat het in 1975 naar zijn huidige gebouw nabij Restelo verhuisde. Vanaf 1990 werd het onderdeel van het Instituto Português de Museus en nam officieel de naam Museu Nacional de Etnologia aan. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn:

• Permanente Tentoonstellingen: Wayang Kulit Theater van Bali; Franklin Vilas Boas door de lens van Ernesto de Sousa; Spelen en Serieus Zijn, met poppen uit zuidwest-Angola; Muziek en Dagelijks Leven, met Portugese volksinstrumenten; Materie van Spraak, met potdeksels met spreekwoorden; Het riet van Rio de Onor; Dieren als mensen; Maskers en Marionetten uit Mali.
• Galerijen Plattelandsleven: met landbouwwerktuigen en werkinstrumenten die verband houden met het traditionele plattelandsverleden van Portugal.
• Amazonas Galerijen: die de regenwoudreservaten van de Amazone weergeven.
• Bibliotheek / Mediacentrum: met meer dan 20.000 werken op het gebied van Etnologie, Antropologie en aanverwante disciplines.
• Michel Giacometti Geluidsarchief: bestaande uit archieven van Portugese volksmuziek uit elke plattelandsregio van Portugal, waaronder de Cante Alentejano.

Museu de Arte Popular: gelegen nabij de Padrão dos Descobrimentos, is het museum georganiseerd in vijf permanente tentoonstellingszalen, elk gewijd aan een regio van Portugal: Entre Douro e Minho, Trás-os-Montes, Algarve, Beiras, Estremadura en Alentejo. Het Museu de Arte Popular werd ingehuldigd op 15 juni 1948 en ontworpen door António Reis Camelo en João Simões. De hoogtepunten zijn de zaal Entre Douro e Minho; de zaal Alentejo; de zaal Algarve; de zaal Estremadura; de zaal Beiras; en de zaal Trás-os-Montes.

Museu da Eletricidade: een museum gewijd aan het thema elektriciteit in Portugal, gelegen aan de Avenida Brasília langs de Taag en geïntegreerd in het Museu de Arte, Arquitetura e Tecnologia (MAAT) van de EDP Foundation (Energia de Portugal). Het museum werd ingehuldigd in 2006 in het voormalige Central Tejo-gebouw, dat in 1909 begon met het leveren van elektriciteit aan Lissabon, met het hoofdgebouw dat vervolgens werd uitgebreid in een grote bouwfasen tussen 1914 en 1951. De belangrijkste referenties van deze elektriciteitscentrale zijn:

• Hoofdhal: met een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de Central Tejo.
• Energiebronnen: een ruimte met tijdelijke tentoonstellingen gewijd aan verschillende energiebronnen, waaronder hernieuwbare energie.
• Experimentele Sectie: waar bezoekers enkele elektrische fenomenen van Lissabon kunnen verkennen en ervaren.

Museu da Vida Subaquática e da História Submersa: een museum ingehuldigd in 1953 met als doel drie gebieden te onderzoeken: Mariene Biologie, de Geschiedenis van het Duiken en Onderwaterarcheologie. Vandaag de dag bewaart en promoot het onderwatererfgoed en biedt het diverse diensten, waaronder recreatief en technisch duiken, freediving en gasvullingen met lucht, nitrox, zuurstof en trimix. Gelegen nabij Restelo en geïntegreerd in het Centro Português de Atividades Subaquáticas, omvatten de bezienswaardigheden van het museum de Sectie Onderwaterleven en de Sectie Onderwatergeschiedenis.

Forte do Alto do Duque: gebouwd tussen 1875 en 1890 als onderdeel van het verdedigingssysteem van Monsanto, gelegen tussen Restelo en het Parque Florestal de Monsanto, biedt het een uniek panoramisch uitzicht over de Taag, Belém en Algés. Het was bij het Forte do Alto do Duque dat de eerste draadloze telegraafverbinding (TSF) van Portugal tot stand kwam op 17 april 1901, en het diende als het algemene hoofdkwartier van het Comando Operacional do Continente (COpCon) tijdens de Revolutie van 25 april 1974.

Groene Ruimtes van Belém

Parque Recreativo dos Moinhos de Santana: gelegen tussen de wijk Ajuda en Restelo, opmerkelijk vanwege de aanwezigheid van twee windmolens. Het park werd ingehuldigd in 1997. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn: het uitzicht over Lissabon en de Taag; de Moinhos de Santana, gebouwd in de 18e eeuw voor de Ierse Dominicanessen van het Convento do Bom Sucesso op de Serra de Monsanto — de molens waren verantwoordelijk voor het malen van het meel dat Lissabon bevoorraadde; het Restaurant; de Picknickplaats; de Kinderboerderij; de Schaatsbaan; de Skatebaan; het Fitnesscircuit; het Openluchttheater; en de Muziekpaviljoen.

Jardim Botânico Tropical: gelegen nabij het Mosteiro dos Jerónimos, beslaat ongeveer zeven hectare. De Jardim Botânico Tropical werd ingehuldigd op 25 januari 1906. Het park en de kassen van de Jardim Botânico Tropical bevatten ongeveer 600 soorten uit alle regio's van de wereld, waaronder tropische en subtropische flora. De Jardim Botânico Tropical is elke dag open voor het publiek. De belangrijkste bezienswaardigheden zijn:

• Vlindertuin: gecreëerd voor de studie, kweek en ontwikkeling van vlindersoorten.
• Koninklijke Kas: opgericht in de 18e eeuw, met een groen gebied van drie hectare.
• Palácio dos Condes da Calheta: gebouwd in de 18e eeuw door Dom João Gonçalves da Câmara, 4e Graaf van Calheta, en gekocht door Koning Dom João V. Het paleis diende verschillende functies, waaronder als Koloniaal Landbouwmuseum en de koloniale sectie van de Exposição do Mundo Português in 1940. Het herbergt nu het Documentatiecentrum. De hoogtepunten van het Palácio dos Condes da Calheta zijn de verschillende azulejo-panelen die jachttaferelen uitbeelden en de verschillende kamers van het paleis.

Reismogelijkheden van Centraal Lissabon naar Belém

Er zijn veel gemakkelijke opties om rechtstreeks naar Belém te reizen vanuit het centrum van Lissabon. Belém ligt op ongeveer zeven kilometer van het stadscentrum. Vanaf Praça do Comércio rijdt Tram 15E een directe route. Bezoekers kunnen ook reizen met de bus (nummers 704 of 728) of met de trein vanaf Cais do Sodré. Er is ook de mogelijkheid om de 7 kilometer lange kustreis te voet of met de fiets af te leggen, gebruikmakend van een van de verschillende deelfietsdiensten. Een goede optie is om de Lisboa Card te kopen, een vervoerskaart die toegang tot musea, een gratis kaart en een reisgids omvat. De Lisboa Card kan worden gekocht op de luchthaven van Lissabon, bij Palácio Foz in Restauradores, op station Santa Apolónia, op Praça do Comércio, in Rua Augusta en in Belém.

Een Korte Geschiedenis van Belém

Belém groeide uit het dorp Restelo. Het was vanuit Belém dat verschillende expedities tijdens het Portugese Tijdperk van de Ontdekkingen vertrokken, waaronder de expeditie voor de Verovering van Ceuta in 1415, Vasco da Gama's expeditie die in 1498 de Zeeroute naar India ontdekte, en Pedro Álvares Cabral's expeditie die in 1500 Brazilië ontdekte. De wijk Belém overleefde de aardbeving van 1 november 1755 en werd daarom gekozen als residentie van de Koninklijke Familie. In de 19e eeuw kende het aanzienlijke groei na de komst van de spoorwegen en werd het gepromoveerd tot gemeente, met Alexandre Herculano als eerste president. In 1940 werd de Exposição do Mundo Português gehouden in Belém, waarvan de wijk de Estação Fluvial de Belém, het Museu de Arte Popular, het Espelho de Água en de Padrão dos Descobrimentos erfde. In de 20e eeuw werd de Central-Tejo — nu het Museu da Eletricidade — geopend om Lissabon van elektriciteit te voorzien vanaf 1909, en de eerste luchtbrug over de Zuid-Atlantische Oceaan tussen Lissabon en Rio de Janeiro werd in 1922 voltooid door Gago Coutinho en Sacadura Cabral.

Belangrijkste Straten van Belém

De belangrijkste verkeersaders van Belém zijn Rua de Belém, Rua Vieira Portuense, Rua dos Jerónimos, Calçada do Galvão en Avenida do Restelo. Rua de Belém is een straat met lokale handel en cultuur waar bezoekers de Fábrica dos Pastéis de Belém, het Palácio Nacional de Belém, het Museu da Presidência da República, het Museu Nacional dos Coches en de Praça Afonso de Albuquerque kunnen vinden. Rua Vieira Portuense staat bekend om zijn voormalige vissershuizen — die tot de 19e eeuw door het water van de Taag werden bespoeld — nu omgebouwd tot terrasrestaurants met traditionele Portugese gerechten. Rua dos Jerónimos is de thuisbasis van het Mosteiro dos Jerónimos, de Casa-Pia da Correção da Corte, het voetbalstadion van Os Belenenses, de Capela de Santo Cristo en het Ministerie van Defensie gebouw. Calçada do Galvão verbindt Belém met Ajuda en staat bekend om de Jardim-Museu Agrícola Tropical. Avenida do Restelo staat bekend als een rustige woonwijk met huizen en ambassades.

Rua de Belém is een van de drukste straten van Belém, die Praça do Império verbindt met Rua da Junqueira. De Rua de Belém — voorheen Rua Direita de Belém — is een brede en ruime straat waar dagelijks duizenden bezoekers van over de hele wereld te zien zijn, naast de trams van Lissabon, restaurants, cafés, traditionele winkels en historische bezienswaardigheden. De belangrijkste attracties aan Rua de Belém zijn:

• Picadeiro Real, voormalige locatie van het Museu dos Coches;
• Palácio do Presidente da República;
• Museu da Presidência;
• Jardim Afonso Albuquerque;
• Pastéis de Belém.

Rua da Junqueira is de straat van paleizen en de adel, die Rua de Belém verbindt met Rua Primeiro de Maio. De Rua da Junqueira dankt zijn naam aan de aanwezigheid van russen — een plantensoort die groeit in overstroomd en moerassig terrein — vanwege de Rio Seco die hier in de 13e eeuw stroomde. Rua da Junqueira is een statige, ruime straat met roze paleizen met tuinen en felgekleurde azulejo-tegels. De straat is overdag druk, bediend door Tram 15 die Praça do Império verbindt met Largo Martim Moniz. De bezienswaardigheden aan Rua da Junqueira zijn:

• Museu dos Coches;
• Biblioteca de Belém;
• Universidade Lusíada;
• Chafariz da Junqueira;
• Biblioteca Central da Marinha;
• Ambassade van Malta;
• Hospital Egas Moniz;
• Instituto de Higiene e Medicina Tropical;
• Centro de Congressos de Lisboa;
• Palácio Burnay;
• Palácio dos Condes da Ribeira Grande;
• Centro Científico e Cultural de Macau;
• Bibliotheek van het Centro Científico e Cultural de Macau.

Avenida Brasília is een weg die parallel loopt aan de Taag en de spoorlijn die begint bij Cais do Sodré in Lissabon, de CRIL verbindt met Avenida Infante Santo en doorloopt naar Cascais. Avenida Brasília kreeg zijn naam in 1960, het jaar waarin Brasília werd ingehuldigd als de hoofdstad van Brazilië. Het is een weg omzoomd met tuinen, parken, restaurants en monumenten die een continue route bieden voor wandelen, sporten en sightseeing. Opmerkelijke punten langs Avenida Brasília zijn:

• Fundação Champalimaud;
• Jardim Anna Sommer;
• Forte do Bom Sucesso;
• Monumento aos Combatentes do Ultramar;
• Jardim da Torre de Belém;
• Torre de Belém;
• Monument voor Gago Coutinho en Sacadura Cabral;
• Doca do Bom Sucesso;
• Jardim do Japão;
• Museu de Arte Popular;
• Portugália Cervejaria de Belém;
• Padrão dos Descobrimentos;
• Windroos;
• Doca de Belém;
• Estação Fluvial de Belém;
• Museu da Eletricidade;
• MAAT — Museu de Arte, Arquitetura e Tecnologia;
• Jardim Docas da Ponte;
• Doca de Santo Amaro;
• Alfândega Marítima de Lisboa;
• Museu do Oriente.

Rua de Pedrouços is een binnenstraat van de wijk Belém die Rua Damião de Góis verbindt met Rua Bartolomeu Dias. Rua de Pedrouços is een hoofdzakelijk residentiële straat — rustig, veilig en goed beschaduwd door bomen — met bezienswaardigheden zoals het Instituto Universitário Militar en de Chafariz da Princesa.

Belém Weetjes

• Tram 15E rijdt ongeveer elke vijftien minuten tussen Belém en Praça do Comércio;
• Belém werd grotendeels gespaard door de aardbeving van 1 november 1755, wat ertoe leidde dat de Koninklijke Familie zich naar deze wijk van Lissabon verplaatste;
• De gemeente Belém werd opgericht op 11 september 1852;
• De eerste president van de gemeente Belém was de historicus Alexandre Herculano;
• Belém was de locatie van de Exposição do Mundo Português;
• De Pastéis de Belém worden beschouwd als een van de Zeven Wonderen van de Portugese Gastronomie.

Snelle Feiten over Belém

• Belém heeft ongeveer 17.000 inwoners;
• De primaire economische sector is toerisme;
• Het is een zeer gewilde omgeving voor jonge gezinnen;
• Het biedt een uitstekende balans tussen rust, veiligheid en levenskwaliteit.

Onderwijsinstellingen

• Centro Helen Keller
• Colégio As Descobertas
• Colégio Bola de Neve
• Colégio do Bom Sucesso
• Colégio Jacob Rodrigues Pereira
• Colégio Mira Rio
• Externato de São Francisco Xavier
• Externato de São José
• Park International School
• Universidade Lusíada

Gezondheidsinstellingen

• Hospital São Francisco Xavier
• USF Descobertas

Toeristische Accommodaties

• Altis de Belém Hotel & Spa
• Palácio do Governador
• Hotel Jerónimos8

Vervoer en Toegang

• Belém Station
• Lissabonse Tramlijnen:
  Nummer 15E en Nummer 18

Locatie van de Parochie Belém op de Kaart van Lissabon