De geschiedenis van Santarém loopt van de Romeinse stad Scallabis op een plateau boven de Taag tot de moslimstad Shantarin, in 1147 veroverd door Afonso Henriques, een middeleeuwse koninklijke stad vol gotische kloosters en de hoofdstad van de Ribatejo. De inwoners worden escalabitanos genoemd, naar de Romeinse naam.

Deze pagina zet de belangrijkste data uit de geschiedenis van Santarém en de mensen die met de stad zijn verbonden op een rij.

Tijdlijn van Santarém

Romeinse periode: de stad Scallabis ligt op het plateau boven de Taag.
Moslimperiode: de stad, bekend als Shantarin, is een versterkte plaats aan de grens van de Taag.
15 maart 1147: Afonso Henriques verovert Santarém, kort voor de verovering van Lissabon.
1241: de Kerk van Santo Estêvão wordt ingewijd, later het Heiligdom van het Santíssimo Milagre.
1247 of 1266: het eucharistisch wonder van Santarém vindt plaats in de parochie van Santo Estêvão.
1380: de bouw van de Kerk van Graça voor de augustijner monniken begint.
1531: een aardbeving beschadigt de stad en verschillende kerken worden in de decennia daarna herbouwd.
1617 tot 1639: de Kerk van Marvila wordt bekleed met tegels.
17e eeuw: de jezuïeten bouwen hun collegakerk op de plek van het koninklijk paleis, vandaag de Kathedraal van Santarém.
1868: Santarém krijgt de status van stad.
25 april 1974: een colonne van de praktische kavalerieschool van Santarém, aangevoerd door kapitein Salgueiro Maia, vertrekt naar Lissabon en doet mee aan de revolutie die een einde maakt aan de dictatuur.
1975: het bisdom Santarém wordt opgericht.

Mensen verbonden aan Santarém

Afonso Henriques: de eerste koning van Portugal, die de stad in 1147 veroverde.
Pedro Álvares Cabral: de zeevaarder die in 1500 Brazilië bereikte, begraven in de Kerk van Graça.
Salgueiro Maia (1944 tot 1992): de kavaleriekapitein die op 25 april 1974 de colonne uit Santarém leidde.